Cantigas de cego

O outro día escoitamos que nunha aldea de Ourense, raiando con Portugal, queda a última muller que segue a manter a tradición das cantigas de cego. Como se supón, esta muller é cega de nacemento pero co seu canto dalle un pouco de alegría a esta aldea condenada a morte. Acórdanos como se fora hoxe o comezo da cantiga.Dí así:

Son sega de nasemento

non conoso pai nen nai

so conoso as anduriñas

que me alegran a mañá

Os nosos parabéns para esta muller, e esperamos que non se perda nunca esta fermosa tradición.